Narduğan türk icmalarının müxtəlif tarixlərdə və fərqli şəkildə qeyd etdiyi bir bayramdır.

İslamdan əvvəlki türklərin Narduğanı hər il dekabrın 21-də qış gündönümü bayramı kimi qeyd etdikləri və bu bayramın Xristianlıqda Milad bayramının əcdadı olduğu iddia edilir.

Rus əsilli türkoloq Murad Adji və şumeroloq Muazzez İlmiye Çığ türklərin İslamı qəbul etməzdən əvvəl Narduqan bayramını qeyd etdiklərini, bu festivalın Avropa, Orta Asiya və Sibirin qış gündönümü bayramlarının bir hissəsi olduğunu iddia edib.

Çığ 2020-ci ildə nəşr etdirdiyi “Şam bayramı (Milad, yoxsa Narduqan?)” kitabında Narduğan bayramı ilə Milad arasında oxşarlıqlar olduğunu, Yeni il gecəsi ağac bəzəmək ənənəsinin türklərdən xristianlığa keçdiyini qeyd edir. Şaxta babanın türklərdə “Ayaz Ata” fiqurundan götürüldüyü deyilir.

Bu 12 günlük tətildə gənc qızlar “Nardugan House”da toplaşırlar və müxtəlif əyləncəli rituallar keçirirlər. Bayram günlərində maska ​​taxaraq ev-ev gəzmək, oyun oynamaq adətdir.

Narduqan bayramı ilə bağlı olan Ayaz Atanın Skandinaviya mifologiyasından gələn əfsanəvi Şaxta baba obrazının rus mifoloji ekvivalenti olan Ded Moroz əsasında qurulan fiqur olduğu iddia edilir.

Narduqan Şərqi Avropada yaşayan türk toplumlarının işlətdiyi sözdür. Monqol dilində Nar (Günəş) və türk dilində Tuqan (Doğan) sözlərindən ibarətdir. “Günəşlə doğuş” “günəşlə doğma” mənasındadır və türkcəyə monqolcadan keçmişdir.

Türklərin 21 dekabr tarixində kecirdiyi Narduqan ritualı evin kəndarında nar qırmaqdan ibarətdir.

Əfsanələrə görə bu gecə evin kəndarında narın qırılması qarşıdan gələn ildə evin ruzisinin artmasına təsir edəcəyi hesab edilir.

Ev sakinlərinin hər biri paketdə bir nar qırır və onun dənəciklərini sona kimi yeyirlər. Hesab edilir ki, yeyilən nar yeni ildə ev sakinlərinin sağlıqlı olmasına təsir göstərir.