Donnan “gözəllik” və pulnan “bilik” harayadək işləyir?

Son günlər sosial şəbəkələrdə saxta diplom alıb plastik cerrahiyə əməliyyatları aparan psevdohəkimlər geniş müzakirə mövzusu olublar. Düzünü deyim, heç təəccüblənmirəm, çünki bu məsələ yeni deyil.

Ötən il psevdomüəllimlərimiz ifşa olunmuşdu. Ümumiyyətlə saxta diplom bir yana, pulla qiymət yazdıran tələbələrimiz mövcuddur, bu heç kim üçün artıq sensasiya deyil, reallığımızdır.

Bu insanlar sonda öyrənmədikləri biliklər üzrə diplom alacaqlar və əmək bazarına çıxacaqlar, orda da qohum-tanış xahişi, pul-bəxşiş sayəsində, işini bilən birinin yerini tutub, ortaya natamam işlər qoyacaqlar, adları da olacaq diplomlu mütəxəssis.

Amma elələridə var ki, daha ağıllı iş görürlər, tapırlar bacarıqlı bir mütəxəssisi (yox düşünməyin ki, nəsə bir məslək öyrənirlər) ona xırda-para pul ödəyib işi gördürüb öz adlarına çıxardırlar.

O ki, qaldı plastik əməliyyatlara, bu məsələdə ilk növbədə insanın özünü qəbul etməsi vacibdir, bu isə valideynlərin əməyini tələb edir. Ailəsi bir uşağı olduğu kimi sevdiyini nümayiş etməsə, onun təkrarolunmaz individuallığının önəmini başa salmasa, istənilən uşaq özündə bir qüsur tapıb şüuraltısına atıb əziyyət çəkə bilər.

Düzdür, ola bilər ki, insanın görünüşündə gözəçarpan bir assimetriya və ya anadangəlmə eybəcərlik var və burada əməliyyata ehtiyac var. Lakin müşahidələr onu göstərir ki, bu gün normal görünüşü olan və hətta gözəl olan bir insan dəbə uyğunlaşmaq üçün plastik cərraha müraciət edir və təbii gözəlliyini itirir.

Dəb isə keçicidir, XIX əsrin əvvəlində ağ dərili, yumşaq formalı qadınlar dəbdə idi, daha sonra 20-ci illərdə xəstə və solğun görünmək dəbdə idi, daha sonra sinəsi dolu xanımlar dəbli sayılırdılar. XX-ci əsrin əvvəllərində qum saatı kimi incə belli xanımlar dəbə cavab verirdilər, 20-ci illərdə artıq bronzlaşmış, idman tipli bədən quruluşuna malik olan qısasaç xanımlar, daha sonra 90-60-90 parametrlərinə cavab verən xanımlar, sonra isə sağlam bədənli, gözəl, qur saçlı qadınlar dəbdə idilər, sonra isə inkyuzivlik və bodipozitivlik dəbə düşdü. Yəni deməyim odur ki, insan individuallığını qoruyub saxlamalıdır, çünki hər kəs zövgünə görə seçim edir, dəbə görə yox.

Plastik cərrahlar müsahibələrində bildirirlər ki, hər bir insanın üzündə müəyyən simmetriya olduğu üçün onun bir hissəsinə müdaxilə etdikdə istər-istəməz digər hissələrində də korreksiya etməli olurlar ki, süni görünüşü aradan qaldırsınlar və bu hər bir plastik cərrahda uğurlu alınmır.

Filerlər, botokslar, üz gərmələr isə 25-35 yaşlı qızlar üçün nəzərdə tutulmayıb, onlar artıq yaşlanmış xanımlar üçün nəzərdə tutulub ki, kiçik müdaxilələrlə estetik görünüşlərini qoruyub saxlasınlar.

Əslində onlarında buna ehtiyacı yoxdur, çünki gözəl yaşlanmaq kimi bir anlayış var. Bu gün bir çox ulduzlar təbiiliyi seçir.

Plastik cərraha müraciət etmədən öncə dünya səviyyəsində tanınan və sevilən aktyorlara və aktrisalara diqqət yetirin, bu insanların uğurlu karyerası və xoşbəxt şəxsi həyatları var. Onların sırasında Stiv Buşemi, Vensan Kassel, Xavyer Bardem, Ron Perelman, Eddi Redmen, Qay Pirs, Barbara Streyzand, Julia Roberts, Şarlotta Qinsburq, Monika Beluççi, Sara Jessika Parker və s. qeyd etmək olar.

Xarici görünüş ilə yanaşı xarizmanın, daxili aləmin, danışıq qabiliyyətinin, düşüncə tərzinin və insanın sizin yanınızda özünü nəcə hiss etdiyinin böyük əhəmiyyəti var. Əks halda, nə qədər gözəl olursunuz olun, insan özünü sizin yanınızda təzyiq altında, çöp kimi hiss edirsə və ya abartılmış, süni itaətkarlıq şəraitində hiss edirsə, məcbur deyilsə, yanınızda çox qalmaz.

Aynur Vəliyeva

Bir şərh yazın