Bu günlərdə, sevincimin həddi-hüdudu yoxdur, Facebook səhifəmə dostluq gondərənlərin sayı artıb.

Sevinirəm, əlbəttə ki, çünki bloqumda yazdıqlarımı paylaşdıqda oxucu sayı çox olacaq. Daha çox insana faydalı olmaq, həyatına rəng qatmaq imkanım olacaq.

Eyni zamanda, əks cinsin nə qədər xeyir sevər olduğu diqqətimi çəkir. Bir baxırsan yazırlar ki, “pul atım sənə?”. Özüm özlüyümdə düşünürəm ki, yəgin əliaçıq “qardaşımızın” ətrafında köməyə, dəstəyə ehtiyacı olan bir kəs qalmayıb, artıq sosial şəbəkəyə üz tutub.

Ya da, mən onu düz başa düşməmişəm, o sadəcə el içində deyilən “pul atmaq” üçün növbəti qurbanını axtarır. Bilirsiz də, yazırlar ki, “bu gün necəsən?”, sonra soruşurlar “pul atım sənə”, sadəlövh Facebook istifadədisi atır kartının şəkilini, bununla da hesabındaki pulları ilə vidalaşır.

Hələ mesenceri demirəm! İlahi bu nə səmimiyyət, bu nə istiqanlılıq… Nə yaşıma, nə statusuma, nə saatın neçə olduğuna baxan var, hər yandan ürəkciklər, güllər, zənglər, salamlar gəlir. Xoşbəxtlikdən həyat yoldaşım məni və işlədiyim sahəni yaxşı tanıyır, yoxsa bizim ailədə kriminal xəbər başlığına çıxardı.

Burada Qriboyedovun “Ağıldan bəla” komediyasında baş qəhrəman Famusovanın dediyi “xoşbəxt insanlar saata baxmazlar” sözləri lap yerinə düşür. Səhər altıdır smartfona mesajlar gəlməkdə davam edir…

Sonrada storislərdə gileylənirlər ki, qızlar onların atdıqları pullarla özlərinə iş açırlar, onlar isə yerlərində saya-saya qalıblar.
Qızlarımızda qocaqdı, fürsəti əldən buraxmırlar, tor qurub balıq tuturlar. Elə olmasaydı, oğlanlarımızın storislərində bu qədər yanıqlı hekayələr olmazdı.
Aralarında baxsan nə qədər bir-birini tanımayan Dədə Qorqudun Beyrəkləri və Banuları var. Sonrada boşanmalar, ayrılıqlar, başsız uşaqlar ilə bağlı geniş çeşidli sosial və kriminal xəbərlər oxuyuruq.

Bu cür aktivliklə, təəcüblü deyil ki, ailələr dağılır. İnsanlar telefonlarından gözlərini çəkmir. Ailə, uşaq kimin yadındadır ki?

Görəsən bizim xəmirimizə, suyumuza nə qatırlar ki, insanlarımız bu qədər sevgi doludurlar? Baxıram ki, bütün dünyaya bəs edər, sərhədlər olmasa, amma nədənsə evlərinin qapısından girəndə bütün bunlar yoxa çıxır, xüsusi bir ciddiyət gəlir hamıya.

Halbuki axşam evə gül ilə, ürək formasında bir tortla və ya hədiyyə qutusuyla daxil olsalar, yadaki, analarına, bacılarına, həyat yoldaşlarına desələr ki, “bu gün əlavə qazancım olub, gəl onu atım sənə get özünə ürəyin istəyəni al” və ya oturub səmimi söhbət edib xoş söz desələr evin aurası dəyişər.

Məncə sınayın, alınmasa təkrar sınayın, necə ki, sosial şəbəkələrdə, tanımadığınız, bilmədiyiniz birindən salamınıza cavab almaq üçün dəridən qabıqdan çıxırsınız, evinizdəki xanımların üzündə daim təbəssüm, xoşbəxtlik ifadəsi görmək üçün hər gün bəxtinizi sınayın.

Aynur Vəliyeva