Dünən Taleh Yüzbəyovun “Zəhər Tuluğu” filminə baxdım. İlk dəfə Mel Qibson haqda düşündüyümü bir daha düşündüm: “Rejisor kimi daha yaxşıdı”.

Bu fikir heç bir halda Taleh Yüzbəyovun aktyor kimi özünü təsdiqləmədiyi mənasına qəlmir.

Sadəcə rejissorluğu daha çox alqışa layiqdir. Bundan öncə “Zəhər tuluğu” seriyasından olan kiçik filmlərə baxmışdım, pisdə filmlər deyildi, lakin bu filmlər daha çox sosiuma mesaj xasiyyəti daşıyırdı.

Tam metrajlı “Zəhər tuluğu” bədii filmində eyni anda bir neçə aktual problemə toxunulub.

Filmdə insanın yaşadığı ədalətsizliyə və həyat dramına rəğmən mənəvi dəyərlərini itirmədiyi göstərilir.

Qadınların bəzən kişilərdən daha mərd olduğu və təbii qaygıkeşlik hisslərinin önəmi vurğulanıb.

Ümumiyyətcə gözəl qadın obrazları yaradılıb filmdə, demək olar qadınların bütün müxtəlifliyi əhatə edilib. Aktyor seçimi mükəmməldir.

Film düşündürür. Görəsən kiminsə övladını və ya yaxınını dolayı yolla mənən və ya fiziki olaraq öldürənlər evlərinə qayıdıb ailələrini görəndə nə hisslər yaşayırlər? Özləri ilə təkbətək qala bilirlər? Nəsə hiss edirlər?

Aynur Vəliyeva